เราเรียนมหา'ลัยที่อยู่ต่างจังหวัดค่ะ ตอนนี้เราอยู่ปี 2 และ อยู่หอนอกด้วย เรากำลังจะกลับไปมอวันนี้ และเรารู้สึกไม่อยากกลับมากๆ พอนึกถึงมอ เราก็นึกถึงแต่เรื่องเดิมๆ เพื่อนที่ไว้ใจอะไรไม่ได้ เพื่อนที่ได้แต่คุยกันแค่ผ่านๆ รู้สึกสังคมมันเน่าๆยังไงไม่รู้ค่ะ จนเราไม่อยากกลับไปจริงๆ เรา ok กับการเรียนของตัวเองนะคะ แต่รู้สึกว่าไม่ชอบเพื่อนในคณะ คุยกันได้แต่ก็ไม่อยากสนิท เพราะด้วยคนเรามันความคิดต่างกันอยู่แล้ว ซึ่งบางทีเราก็เหนื่อยที่ต้องไปสู้กับคนขวางโลกบ้าง คนไม่เอาไหนบ้าง ตัวท่วงบ้าง เดียวก็ทะเลาะกัน เดียวก็โกรธกัน เดียวก็งอลกัน เพื่อนบางคนก็ปัญญาอ่อนเหลือเกิน เรื่องเล็กๆ ไม่รู้จักให้อภัย โกรธงอล ทำเป็นเรื่องใหญ่ รุ่นพี่ส่วนใหญ่ เขาก็ขาเม้าท์ ชอบเอาเรื่องคนอื่นไปพูดเสียๆหายๆ ด่ารุ่นน้องไปทั่ว แต่ไม่คิดจะมองตัวเองเลย เราอยู่มหา'ลัยมาแค่ปีเดียวเราก็เจอเรื่องแย่ๆเกี่ยวกับเพื่อนเลยค่ะ โดนเพื่อนทิ้ง เพื่อนหักหลัง เพื่อนเลวมาก คือตอนนี้เราไม่มีเพื่อนสนิท ไม่มีเพื่อนรู้ใจ มีแต่เพื่อนที่พร้อมจะเลวใส่ จนตอนนี้เราไม่กล้าคุยกับใครได้สนิทใจสักคน เราไม่อยากอยู่คนเดียว แต่ก็ไม่อยากเปิดใจให้ใคร เพราะรู้ว่าสังคมที่เราอยู่มันเน่าขนาดไหน ถ้าเปิดใจไปก็คงโดนหักหลังอีก เชื่อใจใครไม่ได้สักคนค่ะ บางทีเพื่อนโกรธเราทั้งที่เราเองก็งงว่าไปทำไรให้ เหมือนไม่ชอบเราตรงนั้นตรงนี้ ซึ่งมันเป็นแค่เรื่องเล็ก แต่นางก็ทำเป็นเรื่องใหญ่ เราว่าบางทีคนเรามันก็มีข้อเสียกันทั้งนั้น ถ้าเราไม่ชอบนิสัยบางอย่างของเพื่อน เราก็จะไม่ worry นะ ก็คงแค่คุยกันเฉยๆ แต่ไม่อยากสนิทด้วยเท่านั้นเอง แต่เพื่อนรอบตัวเราหลายคนชอบงี่เง่า เชิงเรียกร้องความสนใจ บางทีเราก็งงนะ ว่าโตๆกันแล้วยังต้องมา focus เรื่องพวกนี้อีกเหรอ บางคนก็ชอบทำปากดีปากจัด ด่าคนอื่นไปทั่ว แต่ตัวเองก็อยู่ต่ำกว่าเขา รู้นะว่าอิจฉา แต่ก็ไม่เข้าใจว่าเพื่ออะไรเหมือนกัน บางคนก็ตีสองหน้า ยิ้มแย่มดูเป็นมิตร แต่นัยส์ตานี้ มองปุ๊บรู้ปั๊บว่ามองคนอื่นแง่ลบ บางคนก็เห็นแก่เงิน คบใครก็หวังผลประโยชน์ บางคนต้องการเพื่อไว้แค่ช่วยเหลือ แต่ตัวเองไม่คิดจะช่วยเหลือเพื่อนกลับ บางคนไม่คิดถึงบุญคุณคน กับแค่เรื่องที่เพื่อนทำผิด ก็โกรธเขาจนลืมมองเรื่องราวดีๆ ที่เขาเคยช่วยเหลือไว้ บางคนรักผัวจนทิ้งเพื่อน ทิ้งงานที่ได้รับมอบหมายจนตัวเองโดนคนอื่นมองว่าไม่ดี บางคนเอาแต่หลงเที่ยว เล่น กินเหล้า กินเบียร์ ดูดบุหรี่ ไม่สนใจอนาคต บางคนดูเป็นคนดี เรียนเก่งอันดับหนึ่งแต่ก็ไม่เคยคิดจะช่วยเหลือใคร เฮ้ออออออ.... เหนื่อยใจจริงๆค่ะ
ไม่อยากกลับหอที่มหา'ลัยเลยค่ะ